توضیحاتی درباره ی کتاب ناگهانی همیشه نارنجی                                        کانون ادبیات ایران     << کلیک کنید

روحی از کوچ شعله ور دارد

تا هوای شدن به سر دارد

دل نمی تابد از پرنده شدن

در سر اندیشه ی سفر دارد

توی ذهنش بهار می خندد

سیب رویایی اش ثمر دارد

از دو فصلی که پیش رو دارم

از دو فصلی که او خبر دارد

از دو فصلی که خوب می دانم

آسمانی همیشه  تر دارد

ناگهانی همیشه نارنجی

مانده در راه و در گذر دارد

حس پاییزی غزل هایش

بین هر جمله اش اگر دارد

ترسم از جاده های برفی نیست

گرچه این جاده ها خطر دارد

ترسم این است بعد از این پاییز 

پای چشمش چروک بردارد 

 

    کلیدآرزوهای گمشده  موفقیت در راهبرد رویاهای 

  هشیارانه است                     

      بایدبیاموزیم  کارگردان رویاهای دلخواه ذهن خودباشیم          

       این یعنی جهشی بزرگ    ...    

     ما همیشه درحال تجسم چیزهایی هستیم                   

   که دوست شان داریم 

پرنده نبودم که در ذهن آسمان  جابگیرم     

  درمتن زمین

جاری شدم

و زمین بوی تعفن هزار پرنده ی دل مرده را

گرفته بود 

وهزارمرد قفس به دست  

به بالین پرنده هاشان می آمدند    

وکسی نیست بپرسید که چرا دورتر است

بوی نمناک ترین فاصله را می آری

مثل حسی که ازاین حال و هوا دورتر است

در تمامی زوایای نگاهم ـ همه جا

انتظاری است که از ثانیه ها دور تراست

بین ادراک من و آینه  انگار کسی است

یک نفرهست که از چشم خدا دورتر است

من به گرمایش احساس خود ایمان دارم

گرچه دنیای من از ذهن شما دورتر است