If there isn’t a common language between human beings. feeling is the common language of people in all over the world and poem is the expression of common feeling with words of unanimous friendship and notice to the point when two eyes meet and two minds meet, which in this point of converge and in this common feeling the poem is born , and as we know , nothing can be born unilateral

اگر زبان مشترکی میان
انسان ها نباشد ،احساس
زبان مشترک همه ی
انسان های روی زمین است
و شعر یعنی ابراز حس مشترک
با واژه های همزبان دوستی
و اشاره ای به نقطه ی تلاقی
دو نگاه و دو اندیشه که در این
نقطه ی تلاقی و این حس مشترک
شعر متولد می شود ...
که هیچ تولدی یک سویه نیست

ازمقدمه ی مجموعه غزل
"ناگهانی همیشه نارنجی"

مهدی میرآقایی