چایخانه ی غزل

یک گام با تو فاصله دارم نه بیشتر

chaikhane — Sat, 31 Oct 2009 23:41:18 GMT

درمن بریزهرچه ندارم نه بیشتر

با ابراتفاق ببارم ... نه بیشتر

پاییزعاشقانه ی اردیبهشتم و ...

امشب خیال کن که بهارم نه بیشتر

من هرچه می دوم به توهرگزنمی رسم

یک گام با تو فاصله دارم نه بیشتر

شیرین من! تو را به لبم تلخ می کنند

نزدیک تر تو را که بیارم نه بیشتر

برگرد حس و حال مرا عاشقانه کن

بنشین تو صاف و ساده کنارم نه بیشتر

باور کنید قصد جسارت نداشتم

افتاده با خودم سر و کارم نه بیشتر

chaikhane — Sat, 24 Oct 2009 21:33:31 GMT

chaikhane — Mon, 19 Oct 2009 22:29:18 GMT

چقدر فاصله ی کاذبی ست میز

بین دست های من و تو

وقتی که خودکارهای مان هم جنس نیستند

با من دست بده

ما نیای مشترک داریم

...

chaikhane — Sun, 11 Oct 2009 22:23:21 GMT

باید شروع شد

chaikhane — Sun, 04 Oct 2009 13:54:18 GMT

دیگر برای از تو نگفتن مجال نیست

وقتی نمانده ،فرصت خواب و خیال نیست

تا این فضا،فضای پر از بی نهایت است

دیگر حدیث روی و زنخدان و خال نیست

باید شروع شد... که سفر لحظه ی شروع

آغاز می شود ،سخن از ماه و سال نیست

آخر به جاده زد تب رفتن گرفته بود

مردی که گفت آینه هاتان زلال نیست

می گفت مرد ساده خدا رنگ آرزو ست

چیزی برای باور مردم محال نیست

به یاد سهراب

chaikhane — Wed, 23 Sep 2009 23:27:18 GMT

من از تصنیف در متن ادراک یک کوچه تنهاترم

بیا تا برایت بگویم

چه اندازه تنهایی من بزرگ است

و تنهایی من شبیخون حجم تو را پیش بینی نمی کرد

...

شبانه هاي تو در باد شعله ور بودند

chaikhane — Sun, 06 Sep 2009 11:21:18 GMT

غروب شكل درختان بی ثمر می شد

و سهم سايه از اين شهر بيشتر می شد

كشيده بود كسی روح سبز جنگل را

كه داشت قسمت بی رحمی تبر می شد

تمام حرمت اين شهر رد مردی بود

كه هر شب از دل این کوچه رهگذر می شد

خبر دهان به دهان گشت مرد راهی شد

همان كه عمق وجودش پراز سفر می شد

...

شبانه هاي تو در باد شعله ور بودند

شبی كه حرف تو با چاه مختصر می شد

يادش به خير جمعه ي آخر كه رد شدي

chaikhane — Tue, 04 Aug 2009 23:37:18 GMT

يادش به خير جمعه ي آخر كه رد شدي

آهسته از كنار همين در كه رد شدی

پاييز در حوالي چشم تو ساده شد

از روزهاي خسته ي آذر كه رد شدي

چشمی نگاه پنجره را امتداد داد

از چشمه هاي روشن باور كه رد شدي

حالا به لحظه هاي خودم قفل مي زنم

مانند لحظه هاي معطّر كه رد شدی

اين جمعه هم بهانه ي يك بغض مي شوي

مثل غروب جمعه ي آخر كه رد شدي

اصلا بیا به کوچه های شهرمان برگردیم

chaikhane — Fri, 24 Jul 2009 05:34:18 GMT

اصلا بیا به کوچه های شهرمان برگردیم

من بازهم کوچه ی "مشیری "را زمزمه می کنم

تو از روبرو بیا

فرقی نمی کند کجا به هم می رسیم

اما به هم می رسیم

اگرچه

یک روز کوچه های شهرمان را آذین می بندند

یکروز سیاه پوش می کنند ...

انگار سیب و صاعقه پیوند خورده بود

chaikhane — Thu, 25 Jun 2009 02:02:18 GMT

با رفتن تو چلچله ها همسفر شدند

تا کوچه کوچه،کوچ تو را با خبر شدند

دریا که ابر پشت سرت ریخت ناگهان

تصنیف های سبز دعا تازه تر شدند

پاییز بوسه ای به تمنای خاک زد...

جنگل نماند،کاج ترین ها تبر شدند

انگار سیب و صاعقه پیوند خورده بود

تا ابر های حادثه ای بارور شدند

باران گرفت و بعد غزل های دوستی

تسلیم محض وسوسه های سفرشدند

باران گرفت و حال و هوای تو تازه شد

گفتی سپید رود و غزل ها خزر شدند